Het moment waarop iemand zijn game vindt
Vroeg of laat zie ik bij elke opdrachtgever iets veranderen in hun blik. Alsof er een lampje aangaat. Dan weet ik dat ze hun game gevonden hebben.
Telkens wanneer ik met een opdrachtgever werk, zie ik ergens in het proces iets veranderen in hun blik en houding. Alsof er een lampje aangaat. Dat is het moment waarop ik weet dat ze hun game gevonden hebben.
Ik schreef deze tekst na een gesprek met een vriend. Hij vertelde over zijn worsteling met een concept op het werk en hoe lastig het was om het geadopteerd te krijgen. Het bijzondere was: hij had nooit aan serious games gedacht.
De aanname die vaak niet klopt
Mijn vriend kende mijn werk als game designer en stond positief tegenover serious games. Toch had hij me nooit benaderd — hij ging ervan uit dat serious games voor andere situaties bedoeld zijn. Training of teambuilding, dacht hij, dat waren logischere toepassingen. In zijn geval was juist een subtiele verandering nodig bij leiders, om anders te leren denken. En eerlijk: de oude manier was makkelijker. PowerPoints en telefoontjes. Dat waren de bekende mechanismen.
Ik vroeg hem hoe hij zo zeker wist dat serious games niet zouden werken. Zeker omdat serious gaming in allerlei vormen en maten bestaat. Had hij bijvoorbeeld ooit aan een Jolt voor zijn situatie gedacht?
Van scepsis naar concrete opties
Deze keer gingen we dieper. Ik deelde meer voorbeelden, en al snel waren we aan het brainstormen over een heel eenvoudig — maar effectief — serious game. Door dat gesprek bewoog hij van scepticus naar concrete, uitvoerbare opties. Zijn lichaamstaal veranderde en hij begon te glimlachen. “Je hebt gelijk,” zei hij, “ik denk dat ik mijn game gevonden heb.”
Je zou verbaasd zijn hoe vaak ik dit tegenkom: mensen die positief reageren op serious games, maar aannemen dat het niet op hun situatie van toepassing is. En je zou verbaasd zijn hoe vaak die aanname onjuist is.
Sta je open voor een korte brainstorm? Neem contact op — dan vind ik graag jouw game.